Ένας αρχιτέκτονας πέρα από την αρχιτεκτονική

Vartivar Jaklian, «Anjar 1939-2019, Ανακατασκευή του Musa Dagh στον Λίβανο»

Συνέντευξη με τoν
VartivarJaklian

(21 Απριλίου 2020)

Ο VartivarJaklian, είναι αρχιτέκτονας και φωτογράφος αρχιτεκτονικής, ο οποίος εκπαιδεύτηκε στο πανεπιστήμιο IUAV στην Βενετία. Το 2005 άρχισε την πρακτική του με τον καθηγητή Michael Carapetian, συνιδρυτή του LatcolAssociates, ένα πολυεπιστημονικό γραφείο για θέματα αρχιτεκτονικής και σχεδίου. Το 2012, ίδρυσε το vartivarjaklianAAP, το οποίο ασχολείται με την αρχιτεκτονική και την φωτογραφία αρχιτεκτονικής. Τα ενδιαφέροντά του περιλαμβάνουν μελέτες στον αρχιτεκτονικό και αστικό σχεδιασμό, την αρχιτεκτονική φωτογραφία και την τεκμηρίωση. Ο Jaklian έχει συμμετάσχει σε πολλά πάνελ και έχει κάνει διαλέξεις σε αναγνωρισμένα ιδρύματα και πανεπιστήμια, όπως το Μουσείο Τέχνης της Ουψάλα, το Εθνικό Ινστιτούτο Ιστορίας Τέχνης στο Παρίσι, το Πανεπιστήμιο Carleton στην Οτάβα και το Πανεπιστήμιο IUAV στη Βενετία. Μέσω της φωτογραφίας, έχει ασχοληθεί με την ανάλυση και την τεκμηρίωση πολλών αστικών και αρχιτεκτονικών έργων, εστιάζοντας κυρίως σε τομείς που επηρεάζονται από πολιτικές ή κοινωνικές συγκρούσεις. Κάποια από αυτά τα έργα είναι το στρατόπεδο προσφύγων Sanjak στην Βηρυτό, η Διεθνής Έκθεση Oscar Niemeyer στην Τρίπολη, η συνοικία Karm el Zeitoun στη Βηρυτό και το κτίριο των Peter και Alison Smithson στο Λονδίνο.


Αγαπητέ Vartivar,
Ευχαριστώ για την απόκριση σας για αυτή την συνέντευξη.
Πρώτα απ’ όλα, τι σημαίνει για εσάς η αρχιτεκτονική και η φωτογραφία αρχιτεκτονικής; Τι θέλετε να συλλάβετε με το έργο σας;

Η αρχιτεκτονική για μένα είναι ένα μέσο δημιουργίας τακτοποίησης, τάξης, για την ανάδειξη της ποιότητας της καθημερινής μας ζωής και του επιπέδου της αισθητικής της. Η καθημερινή ρουτίνα μας ξεκινά από στο σπίτι και μεταφέρεται καθώς πηγαίνουμε στο χώρο εργασίας μας, περνώντας από έναν αστικό χώρο. Η αρχιτεκτονική είναι συνεχώς γύρω μας, κάθε στιγμή στη ζωή μας – ειδικά τώρα που έχουμε περιοριστεί στο σπίτι μας λόγω του COVID 19, περισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν αυτό το γεγονός. Από την άλλη πλευρά, η αρχιτεκτονική φωτογραφία, λειτουργεί σαν εργαλείο για την τεκμηρίωση και ανάλυση της αρχιτεκτονικής. Η φωτογραφία είναι ένα ισχυρό εργαλείο που βοηθά στην κατανόηση και μετάδοση της αρχιτεκτονικής – ο Viollet-le-Duc, ένας Γάλλος αρχιτέκτονας της Ρομαντικής περιόδου, έγραψε ότι σε μια φωτογραφία μπορούμε να ανακαλύψουμε χαρακτηριστικά τα οποία δεν μπορούμε να αντιληφθούμε απλά κοιτάζοντας το μνημείο που φωτογραφήσαμε. Η σημασία της φωτογραφίας για τους αρχιτέκτονες ήταν εμφανής ήδη από εποχή της εφεύρεσης της φωτογραφίας.

Ποιες είναι οι βασικές αισθητικές αντιλήψεις στο πρόσφατο έργο σας «Anjar 1939-2019, Ανακατασκευή του MusaDagh στον Λίβανο»;

Η θεμελίωση της πόλης Anjar, καθώς και η ιστορία του πληθυσμού της, είναι ένα εξαιρετικό γεγονός στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο στόχος ήταν να εκπονηθεί ένα ντοκιμαντέρ, επομένως εγώ και ο συγγραφέας της ταινίας για την Anjar, ο Hossep Baboyan, υπενθυμίζουμε συνεχώς ο ένας στον άλλον για τη σημασία του να παραμένουμε αντικειμενικοί στις αντίστοιχες προσεγγίσεις μας. Πιστεύω ότι ήταν θεμελιώδες να επιτρέψουμε στις εγγενείς αισθητικές ιδιότητες της πόλης να αναδυθούν στο έργο και όχι να τις αναζητήσουμε. Φυσικά, μιλάμε για εννοιολογικές ιδιότητες που σχετίζονται με την Anjar, η οποία συνεχίζει να αντιπροσωπεύει μια ανθρωπιστική κρίση, κάτι που δυστυχώς επαναλαμβάνεται όλο και περισσότερο στις μέρες μας.

Πώς οι προσωπικές σας εμπειρίες σας επηρεάζουν στο να νιώσετε την ομορφιά; Με ποιον τρόπο πιστεύετε ότι συμβάλλετε στις πτυχές της ομορφιάς;

Βάσει των υποτυπωδών εμπειριών μου, νιώθω ότι η έννοια της ομορφιάς έχει μειωθεί πολύ, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Πρέπει να μάθουμε να διακρίνουμε τη διαφορά μεταξύ αυτού που φαίνεται προφανώς όμορφο (επιφανειακό, εύκολο, μοντέρνο) και της ομορφιάς που πρέπει να βρούμε μέσω της αναζήτησης και της κατανόησης (πιο περίπλοκο, δύσκολο να κατανοηθεί, διαχρονικό, πιο εννοιολογικό). Αυτός ο δεύτερος τύπος ομορφιάς, που πιστεύω ότι είναι ο μόνος τύπος αληθινής ομορφιάς, απαιτεί από εμάς να συμμετέχουμε περισσότερο στην αναζήτηση του, να το κατανοήσουμε και τελικά να το εκτιμήσουμε.

Vartivar Jaklian, αποτύπωση μιας στιγμής από την καθημερινότητα του

Μπορείτε να μας ενημερώσετε για τα έργα που ασχολείστε αυτό τον καιρό;

Πριν την έλευση του COVID 19, ο Hossep και εγώ ήμασταν απασχολημένοι με τη διοργάνωση μιας σειράς εκδηλώσεων με στόχο την παρουσίαση και προώθηση του Anjar 1939-2019 στην Ιταλία και την Ευρώπη γενικά. Πολλά θα χρειαστούν εκ νέου προγραμματισμό τώρα. Ταυτόχρονα, εργαζόμαστε στο ευρύτερο έργο μας που στοχεύει στην τεκμηρίωση της αρχιτεκτονικής που σχετίζεται με την Αρμενική Διασπορά. Το Anjar 1939-2019 ήταν το πιλοτικό πρόγραμμα. Στην Κατάνια, Σικελία, εργάζομαι για την αποκατάσταση και τον επανασχεδιασμό ενός διαμερίσματος της δεκαετίας του 1920 για ένα νεαρό ζευγάρι. Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον έργο, καθώς νομίζω ότι ήταν ένα από τα πολύ πρώιμα παραδείγματα κτιρίων στην Κατάνια που χρησιμοποιούν δομή οπλισμένου σκυροδέματος. Τα πράγματα έχουν επιβραδυνθεί πολύ τον τελευταίο μήνα, αλλά ελπίζουμε ότι σύντομα θα είμαστε ξανά ενεργοί. Πολλά είναι τα μαθήματα που ο κόσμος χρειάζεται απεγνωσμένα να μάθει και να εφαρμόσει μετά το COVID. Ελπίζουμε τα επόμενα βήματα της ανθρωπότητας να φέρουν αυτήν τη συνείδηση στην καρδιά και στο μυαλό.

Ευχαριστώ πάρα πολύ!